4 . فاطمه ، در باره‌ى او نيز در همان كتاب چنين گويد : آن چه از مصحف بزرگ و كامل 4 جزئى نقل مىكنم و آن را براى دخترم فاطمه - كه پيش از 9 سالگى قرآن كريم را از بر داشته است - وقف كرده‌ام . . . ستايش‌ها همه‌ى شرح حال نويسان پس از سيّد ، او را ستوده و به دانش و فضيلت و پارسايى و عبادت و بزرگوارى ياد كرده‌اند . علّامه حاجى نورى در خاتمة المستدرك « 1 » : سيّد بسيار جليل و كامل و سعادتمند و پارساترين و زاهدترين ، آن داراى كرامت‌هاى درخشان ، رضي الدّين ابو القاسم و ابو تعالى علىّ بن سعد الدّين موسى بن جعفر ، طاوس خاندان طاوس ، آن كه همه‌ى بزرگان از هر طريقت و هر مشرب ، به ظهور كرامت‌ها جز از او هم سخن نبوده‌اند ؛ نه بر پيش‌تر از وى و نه پس از وى . آن گاه به تبرّك ، كرامت‌هايى از آن بزرگ مىآورد . همو مىگويد : آن مرحوم از بزرگ‌ترين بزرگ دارندگان شعائر خداوندى است . در هيچ نوشته‌اش نام مبارك پروردگار را ياد نمىكند جز آن كه مىافزايد : جلّ جلاله . « 2 » شيخ حرّ عاملى در أمل الآمل مىگويد « 3 » : جايگاه علمى و فضيلت و زهد و عبادت و وثوق و فقه و بزرگى و پارسايى او مشهورتر از آن است كه به ياد كردن نياز باشد . او شاعر و اديب و سخنورى بليغ نيز بود . علّامه شيخ اسد اللَّه دزفولى كاظمينى شوشترى در مقابس الأنوار و نفائس الأسرار « 4 » مىگويد :

--> ( 1 ) ج 3 ، ص 367 . ( 2 ) همان 3 : 469 . ( 3 ) ج 2 ، ص 205 . ( 4 ) ص 16 .